Az önce oturdum eski yazılarımı okudum ben bildiğin çıt kırıldım premsesmişim ya. Bu süreçte ne oldu bilmiyorum ama içimde yatan koğuş ağası ortaya çıkmış bir bıyık bıraksam tamamım.

 İnsanın geçmişini okuması çok güzel bir şey neler yaşamışım neler hissetmişim hepsi duruyor. Ama bayağı bayağı yazmışım şimdi yazamıyorum yörüngemi kaybetmiş gibiyim neyi takip ediyordum nasıl yazıyordum ne yapıyordum diye sürekli hatırlamaya çalışıyorum. Keşke hiç bırakmasaymışım. Gerçi yazmayı hiç bırakmadım twitter da sürekli yazdım daha pratik olduğu için oradan bir hesap açtım hesabım bayağı bayağı büyüdü fanlarım bile çıktı hatta bir dergiden yazarlık teklifi aldım ama orada böyle yazmıyorum kendimden bahsetmiyorum gelişi güzel sallıyorum cümleleri ne çıkarsa. Burası benim iç dünyam olmuş koğuş ağası olmadığım tek yer bazen hangisi gerçek benim diye düşünüyorum hissettiklerim mi tavırlarım mı ikisinin arasında büyük bir çelişki var ama bu konu hakkında fazla düşünmemeye çalışıyorum sonu hiç iyi yerlere çıkmıyor. Aslında şu sıralar düşünmem gereken tek şey vizeler vizeler ve vizeler ama ipin ucu kaçtığı için nereden çalışmaya başlayacağımı bilemiyorum okulu yıllarca bitiremeyenlerden olmak istemiyorum bunun için çok çalışmam çalışmam içinde iyi olmam gerekiyor ama iyi olmam için ne yapmam gerektiğini bilimyorum umarım en kısa zamanda öğrenirim yoksa sonum pek iyiye gitmiyor. Buraya böyle bir ruh haliyle dönmek hiç istemedim aslında biraz da bunun için bekledim belki bir şeyler düzelir enerjim yükselir ama hiç bir şey olmadı bende döndüm işte.

                                
Şuan resmen buradayım inanmıyorum
Bu blogu ne kadar sevdiğimi yokluğunda çok iyi anladım. Hepinizi öyle çoook özledim ki heycandan ne diyeceğimi bilemiyorum. Aklım hep buradaydı ama gelmeye hiç vaktim olmadı. Yazmayı bıraktığım da ailem İstanbul'a taşınmak üzereydi o sıralarda tek başıma o işlerle uğraştım önce ev aldım sonra o evi donattım ve ailem geldi dile kolay ama uygun evi bulmam aylar sürdü aşırı yorucu bir süreçti bu sürecte okulu bayağı boşladım dersleri biraz toparlayım bloga dönerim derken annem rahatsızlandı doktorlar kanın da bir şeyler olduğunu söyledi annemin tedavi sürecinde dersleri ve kendimi tamamen saldım o arada da gelmeyi çok istedim ama o kadar yorgun yoğundum ki değil yazmak elime kitap alıp okumaya fırsatım yoktu. Bir çok tedaviden sonra annem kendini toparladı hatta eskisinden iyi oldu ben tam nefes alıp tamamen saldığım derslere odaklanacakken berbat bir şey oldu ilk nereden kaynaklandığını bilmediğim şiddetli bir karın ağrısı tuttu beni neredeyse her gece gittiğim acil de vurulan ağrı kesiciler fayda etmeyince doktora gittim fakat gittiğim doktorlar hiç bir şey bulamadı bir gün yine hastane koridorun da kıvranırken bir anda aklima kadın doğum geldi neden daha önce kimsenin aklina gelmediğini bilmiyorum doktora gittiğimde ultrasona girdim ve rahmide 9 cmlik bir kist tespit edildi fakat kistim de benim gibi hiperaktif olduğu için hareket ediyormuş ve bu arkadaş her hareket edişinde yumurtalıklar ölüyormuş işin tuhaf tarafı bu arkadaşın dönüp dolaşıp rahim agizini kapama ihtimali varmış eğer öyle bir anda kanama olurasa bu rahime bedel olurmuş bu nedenle ağrim geldiğinde kessinlikle ağrı kesici içmem yasaklandı her ağrim geldiginde acile gidip ultrosana giriyor ve kistin durumunu kontrol ettiriyirdum en sonunda ayrıntılı test yapıldiginda kistin basit kist olmadığı ortaya çıktı içinde nodüller vardı yani %50 kanser
kistin patlaması dahilinde beni zehirleyebilirmiş bu nedenle en acilinden amelyata aldılar beni amelyat hayatımda gördüğüm en korkunç şeydi bu konuya hiç girmeyeyim çünkü hala aklima gelince titriyorum. Sonra bir sure patoloji sonuçları beklendi bu sürede ben zaten kafayı yedim birde tam gobek deligimin icinden girmişler yaralarin iğlesme surecinde o dikisi her gordugumde bayildim :d
İstanbula yeni dönüm ve bu kez başka bir şey çıkamadan bloga geri dönmeliyim dedim veee döndüümm. Hepinizi çok özledim ve neler yaptığınızı çok merak ediyorum şimdi gidip bloglarınızı ziyaret edicem görüşmek üzere..

Şişko Pinki

                                                
Bu gün tartıya çıktığımda sizce kaçı gösterdi? asla tahmin edemezsiniz tam tamına 60 gösterdi evet yanlış duymadınız pink artık 60 kilo. Nasıl bu hale geldim anlayamıyorum ben hiç bir şey yemem ki. Kesin o vitamin ilaçları yaptı pis ilaçlar siz siz olun vitamin ilaçları içmeyin sonra benim gibi şişko olursunuz. Ben yazı tek parça şirin çiçekli elbiselerle geçirirdim sırtı açık olurdu kısa olurdu şimdi o elbiselere giremiyorum girdikleriminde bazılarının sırtı açık etler fışkırıyor bazıları kısacık bacaklar çıkıyor Allahım aynadaki görüntüme inanamıyorum resmen şişkoyum. Normalde hat safa da zayıf bir insandım 43'lere kadar inmiş bir insanım bir anda o kadar şişmek aklımı yitirmeme neden olabilir. Koca kıçım gözükmesin diye istediğimi giyemiyorum resmen. Avuç kadar yüzüm var oda şişer yanaklar çıkar diye ödüm kopuyor.
Kardeşim beni kucağına alır gezdirirdi şimdi bir denese çocuk bel fıtığı olur çok sinirliyim koparıp atasım var etlerimi atamıyorum da. Diyetiseyene mi gitsem ne yapsam bir akıl verin bana. Normalde iştahım hep kapalıdır ma bu aralar bir açıldı görmeniz lazım çikolatalar baklavalar börekleri götürüyorum ne oldu bana resmen evrim geçiriyorum piskolojimin bozuk olduğunu idda ediyor annem piskoloğa gidicem ama sırf şu iştahım için bakalım ne diycek. Eğer o canım elbiselere tekrar igremezsem işte ozaman piskolojim gerçekten bozulur.


Bir de şu hatunu tanıyanınız var mı Ahsen linkini yolladı seni özledikçe izliyorum diye izlerken babannem gelip nerede çekildin bunları dedi bana. Bu hatun resmen deli bende yerimde duramam. Tamam azcık yarım akıllı olabilirm  azcık hiperaktif azıcık kıvırcık olabilirim ama bu kadarda değil!